Tajemniczy grób dziecka

Tajemniczy grób dziecka odkryli w Pełczyskach (Świętokrzyskie) archeolodzy z Uniwersytetu Warszawskiego podczas prac w ramach ekspedycji celtyckiej. Niezwykłe znalezisko związane jest prawdopodobnie z plemionami germańskimi – poinformował PAP dr Przemysław Dulęba.

- Oprócz typowych dla tej ludności grobów ciałopalnych odkopaliśmy bardzo rzadki typ pochówku szkieletowego 9- lub 10-letniego dziecka, z którego zachowało się jedynie po jednej kości kończyny górnej i dolnej oraz czaszka. Nadto wyposażenie zmarłego na drogę w zaświaty – trzy naczynia, które datują ten grób na schyłek I wieku przed Chrystusem – powiedział dr Dulęba.

Archeolog przyznał, że trudno dociec, dlaczego szkielet został zdekompletowany. Może to mieć związek z nieznanym dotychczas rytuałem pogrzebowym, grób bowiem – podobnie jak trzy pochówki szkieletowe odkryte wcześniej – znajdował się na obrzeżu cmentarzyska ciałopalnego. To umiejscowienie może wskazywać, że wszystkie one były pochówkami ludności obcej etnicznie, ale o podobnej kulturze materialnej – ocenia Dulęba.

Jego zdaniem, pomocne w wyjaśnieniu przyczyn tego zagadkowego pochówku mogą się okazać badania laboratoryjne. – To już czwarty tego typu grób z Pełczysk na Ponidziu i zarazem piąty z obszaru całej zachodniej Małopolski, którego interpretacja pozostaje tajemnicą dla archeologów – zaznaczył naukowiec z UW.

Dodał, że z pochówkami ludności germańskiej związana jest większość znalezisk pochodząca ze zniszczonych grobów ciałopalnych – są to głównie wykonane z brązu i żelaza ozdoby i części stroju (zapinki, szpile, sprzączki od pasów), narzędzia i elementy uzbrojenia.

Ekspedycja celtycka Instytutu Archeologii UW prowadzi badania wykopaliskowe nad Nidą od 10 lat. W tym sezonie natrafiono na relikty osady z młodszej epoki kamienia, którą zamieszkiwała jedna z najstarszych społeczności rolniczych, zwana kulturą pucharów lejkowatych. Archeolodzy odkopali pozostałości jam zasobowych, które pełniły najpewniej funkcję gospodarczą. Znaleziono w nich fragmenty naczyń ceramicznych w kształcie lejków, narzędzia z krzemienia i siekierkę kamienną. Znaleziska te datowane są na I połowę IV tysiąclecia przed Chrystusem.

Badacze z UW natrafili ponadto na pozostałości osady ludności kultury mierzanowickiej (epoka brązu), datowanej na przełom III i II tysiąclecia przed Chrystusem. Znaleziono tam pierwsze ozdoby metalowe – m.in. szpilę z brązu, a także topór kamienny, fragmenty żarna i naczyń ceramicznych, zdobionych charakterystycznym ornamentem odciskanych sznurów.

Tekst pochodzi z serwisu Nauka w Polsce.